ذهن طلایی











 
 

برای مادرم....

 
چهارشنبه ۱۳۸٤/٥/٥

 

گل، تنها رویید

خنده زد بر همه دنیا خوشحال

گفت خورشید سلام

من و تو چشمه ی پاکی هاییم

روشنی می بخشیم،

نور می تابانیم...

 

گفت ای چشمه سلام

باز کن سینه ی بی تاب مرا

دل من می جوشد

می پوید

می شود جاری در تشنه لبان

 

گفت ای خاک سلام

بین که جان می بخشم

بر تن غنچه ی بی جان که کنون

روید از ساقه ی بی تابم شاد

 

غنچه رویید چه سبز

غنچه رویید چه شاد

گل نشانش می داد

شیوه و راهش را

 

 

همه دنیا آواز

همه دنیا فریاد

دوستت دارم

ای مادر من

صد ها بار

 
۸:۱٤ ‎ق.ظ

 
LOGO




godaddy analytics