ذهن طلایی











 
 

 

 
چهارشنبه ۱۳۸٤/٤/۱

 

کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود   

                                         بنفشـه در قــدم از نهــــاد ســر بـه سجـــود

 

بنوش جام صبوحی بناله ی دف  و چنگ

                                         ببوس غبغب ســــاقی به نغمـه نـی و عــود

 

بدور گل منشین بی شراب و شاهد و چنگ

                                         که همچـو روز بقـــا هفتــه ای بــود معــــدود

 

شد از خروج ریاحین چو آسمان روشن

                                         زمیــن بـه اختــــر میمــون و طـــالع مســعود

 

ز دست شاهد نازک عذار عیسی دم

                                         شراب نوش و رهــا کن حدیـث عــاد و ثمــود

 

جهان چو خلد برین شد بدور سوسن و گل

                                         ولی چه سود که در وی نه ممکن ست خلود

 

          

                 بود که مجلـس حـــافظ به یمـن تربیـتش

                هر آنچه می طلبد جمله باشدش موجود

 

 
٤:٥٦ ‎ب.ظ

 
LOGO




godaddy analytics